Dag 65 uit een dagboek

Het water was zo koud toen ik er met mijn middel in stond, dat ik er maar beter helemaal in kon duiken. Dat moment is zo ongemakkelijk, daar kun je maar beter doorheen ademen. Ondertussen duurt het slechts enkele seconden en zit direct daarna de kick, gevolgd door de ontspanning, het geruste, de stilte. De natuur zo prachtig, het meer zo schoon en de verbinding zo sterk. De tinteling door mijn hele lichaam. In beweging.

Vandaag ging ik zwemmen in het prachtige en koude meer temidden van de duinen. Een schitterend en aantrekkelijk plaatje op het eerste oog. De beperkende gedachten aan de andere kant wat kritischer. Over de vroegte van de wekker, de temperatuur van het water, de ongemak van het zand. Die fantasieën houden ons zo vaak tegen om ergens door heen te gaan. Het is als bij alles, of het nu koud water is of niet, of alles wat in gedachten onbekend of niet prettig is, je kunt er beter doorheen ademen.

Als mens willen we niet naar ongemak of naar het onbekende. Liever houden we het veilig, bij het bekende, binnen de comfortzone. Dat is prima en daar is op zich niets mis mee, als je je er maar van maar bewust bent. En als je de kaders af en toe maar eens onderzoekt. Klopt dit nog eigenlijk wel? Van daaruit kun je een stap zetten en op de uitkijk gaan staan.

Over grenzen
oog in oog
met iets anders.
Iets wat je niet wist,
iets wat je verbaast,
iets waar je van houden kunt,
als je het durft te ontdekken
en als je durft te gaan.

Ja, het was vroeg en ja, het water was verschrikkelijk koud en ja, het zand was ongemakkelijk op mijn natte lijf, terwijl ik mijn trainingsbroek aantrok. Ook duurde het lang voordat mijn voeten weer op temperatuur waren. Maar wat was het fijn en wat gaf dit een boost in het moment, even daarna en voor veel langer de hele dag. Fysiek door de beweging van het lichaam en mentaal door beweging van de mind.

De feitelijke bezwaren waren slechts een moment, dat wat er aan positief overbleef was zo veel meer en zo de moeite waard. Een hele dag door. Vandaag was het zwemmen, een mooie metafoor voor zo veel meer in het leven. Je kunt het op van alles toepassen. Op beweging, ontspanning, werk, dromen, etc. Je kunt het trainen, zodat je dat punt voordat je gaat duiken eerder herkent en kunt omarmen. Voor mij een belangrijke reden om steeds te blijven experimenteren met van alles, over grenzen heen. Daarin keren steeds dezelfde lessen terug 1. Je kunt veel meer dan je denkt en 2. Er is zo veel dat de moeite waard is als je er door heen gaat.

Maak contact met dat wat voor jou belangrijk is en doe daar de dingen voor die nodig zijn. Ook al zit daar soms wat ongemak in. Het is de andere of eigenlijk dezelfde kant van de medaille. Zonder de guts geen glory. Zonder de kou, geen boost. Volgende week woensdag gaan we weer, op dezelfde tijd, met dezelfde temperatuur van het water en dezelfde ongemakken. Voor de mind echter een minder grote stap. Als je eenmaal bent gegaan dan weet die dat het ok is, dat het veilig is. Sterker nog dat het een heel goed idee is.