Dag 79 uit een dagboek

Van een afstandje keek ik hoe mijn dierbare collega’s de online sessie vormden. Ik werd er blij van. Bijzonder hoe 20 mensen zich in een paar dagen een geheel als groep zijn. Op het laatste moment werd me gevraagd of ik de beweging wilde doen, aan het begin van de sessie. De beweging deed ik al te graag, al is dat in beeld soms lastig. Je armen te lang en je lichaam te groot. Ik koos voor losschudden. Reken maar dat er van alles loskomt. Je cellen even van zijn plaats. In beweging.

‘Ik weet niet wat me overkomt, mijn energielevel blijft hoog’, riep 1 van de deelnemers via het beeldscherm. Vijf intense verhalen met oud deelnemers volgden in de podcast die ik maakte. Allen met eenzelfde verhaal: een wereld van verschil, zo groot dat je het niet voor mogelijk had gehouden. De sleutel: de regie weer nemen over je eigen leven en van daaruit de juiste keuzes maken. Omdat je waardevol bent, net als ieder ander. Omdat jij er, net als ieder ander, toe doet. Waarom is deze boodschap geen gemeengoed? Waarom is dit niet het belangrijkste als we opstaan? Gun het jezelf, zodat je er ook kunt zijn voor een ander.

We schudden 
alles los, van alles. 
Van vandaag. 
Van eerder.
Voor morgen.
Oude patronen.
Oude gedachten.
Oude constructen.
Ze werken niet meer.

Vandaag lees ik een mail die mij enorm raakt met ‘Wit huiswerk’. Mijn jongens hebben hun Insta scherm op zwart staan. We hebben het er over als ik thuis kom. Ik weet niet of ze werkelijk beseffen waar dit over gaat. Ik weet niet of ik het echt besef. Omdat ik aan de zijlijn sta. Door waar ik geboren en opgegroeid ben, door waar ik woon en leef. Ik weet niet of ik het ooit kan of zal beseffen. Dat doet pijn en voelt machteloos. 

Wat ik wel weet dat ik licht kan zijn, net zoals jij dat kan. Dat licht schijnen belangrijk is in deze tijd. Omdat er zoveel heftigs naar boven komt, zo veel onlicht. In allerlei vormen en thema’s. Ik weet dat wij samen kunnen bundelen en een groep kunnen vormen, omdat we mensen zijn. Van hetzelfde en samen 1. Als we bewegen, los schudden, patronen en denkbeelden loslaten. Als we niet alles normaal vinden. Jij en ik.

Het vergt een blik naar binnen. Daar waar het altijd begint. Eigen regie.